دل شکستن به روایت شاعران:
نبايد دوستان را دل شکستن که چون بشکست نتوان باز بستن
(اوحدی مراغه ای)
----------------------------------------
دل من مي شكند
چه دل است اين دل من؟
كه زيك لرزش اشك
بر رخ رهگذري
يا ز ناليدن مادر به فراق پسري
دل من مي شكند
چه كنم دلم از سنگ كه نيست
گريه در خلوت دل ننگ كه نيست
هر كجا اشك يتيمي رنجور
مي چكد بر سر مژگان سياه
هر كجا چشم زني غمزده با ياد پسر مانده به راه
در مزاري كه زني ناله كند در عزاي پسرش
يا يتيمي كه كند گريه به سوگ پدرش
جانم آيد به خروش
ور ببينم پر خونين كبوتر را
يا يكي بچه گنجشك كه بشكسته پرش
دل من مي شكند
حالت دختركي كوچك و تنها و فقير
كه به حسرت كند از شيشه اشك به عروسك نگه گاه به گاه
وز دل تنگ كند ناله و آه
ناله پيرزني غمزده و دست تهي
كه ندارد نفسي
ضجه مرغ اسير
كه كند ناله به كنج قفسي
هق هق مرد اسيري كه بلا ديده بسي
حالت دختر زشتي كه ز شرم
رو ندارد به كسي
دل من مي شكند
هر كجا در نگه تازه نهالاني خرد
از ستيز پدر و مادر خشم آلوده
مي وزد بوي طلاق
وز پراكندگي غافله اي برخيزد
در سرا بانگ فراق
آن زماني كه بدنبال شهيد
مادر داغ به دل
سينه مي كوبد و مي نالد و مي گريد زار
همچنان ابر بهار
يا زماني كه نشيند در اشك
بر سر سنگ مزار
و به فرياد كند نام پسر را تكرار
دل من مي شكند
چه كنم دلم از سنگ كه نيست
گريه در خلوت دل ننگ كه نيست
چه دل است اين دل من
دلم از ناله مرغان چمن مي شكند
ز خيال غم مردم دل من مي شكند
دلم از داغ شهيدان وطن مي شكند
چه كنم دلم از سنگ كه نيست
گريه در خلوت دل ننگ كه نيست
(مهدی سهیلی)
baaraan80 . p e r s i a n b l o g . i r
----------------------------------------
تو به من می خندی!!
تو به من می گویی : که دلت غمگین است،
دل من غمگین نیست ، فکر تو بد بین است
تو به من می خندی !
تو به من می گویی : که همین است جــهــا ن !!
تو به من می گویی : که زمستان زیباست
تو به من می گویی : که نفس دست خــداست .
تو به من می خندی !
تو ندانی که دلم ، در غمت می گرید
به تمنای وصالت ای دوست ، چشم من می گرید .!
تو ندانی که در این دل چه سخن ها دارم
تا به آن فکر کنم ، بغض من می شکند.
تو به من می خندی !
تو به من می گویی : تو چــرا خـامـوشی !!
در دلم حرفی است : که چرا می خندی ؟!
تو اگر حرف مرا ، معنی حرف مرا
اندکی در دل خود می دیدی
نه به من ، نه به فکرم
نه به شوقم ، نه به هیچ
تو نمی خندیدی ؟!
ولی افسوس که تو
که تو بی فکر و مجال
تو به من می خندی !.
تو به من می خندی .
در پس فکر مریضت این است :
که من از خنده تو ، که من از تعنه تو
خورده به دل می گیرم
من نه دلگیر شوم از کارت ، و نه از رفتارت
بلکه این کار همه است
که به من می خندند.
نرسیدی تو به اصل سخنم
دیگران نیز نخواهند رسید
که نباید خندید.
به ضلالت ،به سیاهی ، به هوس
به خیانت ، به دو رویی ، به ریا
بلکه باید نگریست ، با کمی آرامش
باکمی عقل و خرد ، با کمی فکر و تامل نگریست
که کدامین راه است
و کدامین بی راه
(محمد رضا صرافی)
m-sarrafi . m i h a n b l o g . c o m