کل مطالب مذهبی

بسم الله الرحمن الرحیم

- چهل روز نمازهایت را اول وقت بخوان .

- در مورد ذکر ، در آغاز چند صلوات فرستاده و دل را حاضر کنید و بعد مشغول ذکر شوید .

بسم الله الرحمن الرحیم

1- هرچه پیش مردمان نتوانی گفتن از پس مردم مگوی.

----------------------------

2- بر ناکرده لاف مزن و چون کنم مگوی و چون کردم گوی.

----------------------------

3- از اژدهای هفت سر مترس و از مردم سخن چین بترس.

----------------------------

4- زود بهر چیز خشمناک مشو و دروقت خشم خشم فرو بر.

----------------------------

5- اگر جائی باید تو را عفو و عذر خواست ننگ مدار.

<< پندنامه قابوس و شمگیر>>

بسم الله الرحمن الرحیم

1- همسایگان را هدیه فرست و طعام ده تا محتشم ترین ایشان باشی.

----------------------------

2- طفلان همسایگان را بنواز.

----------------------------

3- به دوستی کسی که به دشمن تو دوست باشد زنهار هزار زنهار اعتماد مکن.

----------------------------

4- اگر تو را دشمنی باشد دلتنگ مشو که هرکه را دشمن نباشد بی قدر و بها باشد.

----------------------------

5- خویشتن را به دشمن بزرگ نما اگر چه افتاده باشی ، جسارت را کاربر و خود را از افتادگان منمای.

<< پندنامه قابوس و شمگیر>>

1- اگر خواهی که بر دلت جراحتی نباشد که به هیچ مرهمی به نشود با هیچ نادانی مناظره نکن.

----------------------------

2- چون مهمان کنی در خوبی و بدی خوردنیها از مهمان عذر مخواه که این طبع بازاریانست، هر ساعت مگوی که فلان چیز بخور خوبست

یا چرا نمی خوردی یا من نتوانستم سزای تو کنم که اینها سخن محتشمان نباشد سخن کسانی است که یک بار مهمان کنند.

----------------------------

3- از مزاح ناخوش و فحش شرم دار و مکن.

----------------------------

4- تا توانی سوگند مخور.

----------------------------

5- در خانه خریدن اول همسایه را ملاحظه کن.

<< پندنامه قابوس و شمگیر>>

1- بسیار دان و کم گو باش ، و نه کم دان و بسیار گوی که بسیار گوی اگر چه خردمند باشد مردم آن را بی خرد دانند.

----------------------------

2- با هر که سخن گویی نگر که سخن تو را خریدار هست یا نه اگر مشتری یابی بفروش و اگرنه بگذار.

----------------------------

3- بپرهیز از نادانی که خود را دانا شمارد.

----------------------------

4- اگر خواهی راز تو را دشمن نداند با دوست مگوئی.

----------------------------

5- اگر خواهی مردم نکو گوی تو باشند زنهار نکو گوی مردم باش.

<< پندنامه قابوس و شمگیر>>

1. کاهلی فساد تنبود زنهار کاهلی مکن.
2. از گفتار و کردار به صلاح شرم مدار که بسیار مردم بود که از شرمگینی از غرضهای خویش باز ماند.
3. ای پسر در سخن راستگو باش و دروغگو مباش، و خود را به راستگویی معروف کن.
4. به تیزی و تندی عادت مکن واز حلم خالی مباش و لیکن چنان نرم نباش که به خورندت.
5. هر چه بگوئی نا اندیشیده مگوی تا بر گفتار پشیمان نشوی.

<< پندنامه قابوس و شمگیر>>

1. چون گفتی بنده ام در بندگی باید بودن و چون گفتی او خداوند است در حکم خدا باید بودن.
2. با مادر و پدر خویش چنان باش که از فرزندان خویش طمع داری که با تو باشند.
3. پیران قبیله خویش را حرمت کن.
4. منگر به حال کسی که حال او از حال تو بهتر باشد، بگر به حال کسی که حال او از حال تو کمتر بُوَد تا دائم از خدای تعالی خشنود باشی.
5. تا بتوانی از کسی نیکویی دریغ مدار که روزی نیکویی برتو بر دهد.

<< پندنامه قابوس و شمگیر>>

بسم الله الرحمن الرحیم

زندگی نامه حضرت:

نام شريف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترين لقب آن حضرت، «معصومه» است. پدر بزرگوارش امام هفتم شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع) و مادر مكرمه اش حضرت نجمه خاتون (س) است . آن بانو مادر امام هشتم نيز هست . لذا حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از يك مادر هستند.

ولادت آن حضرت در روز اول ذيقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينه منوره واقع شده است. ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى مواجه با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت.

در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى سفر تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اين كه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه ببرند راهى خراسان شدند.

يك سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. اين جا بود كه آن حضرت نيز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زينب(س) پيام مظلوميت و غربت برادر گراميشان را به مردم مؤمن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبيت (ع) را با حكومت حيله گر بنى عباس اظهار مى كرد. بدين جهت تا كاروان حضرت به شهر ساوه رسيد عده اى از مخالفان اهلبيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند،سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتيجه تقريباً همه مردان كاروان به شهادت رسيدند، حتى بنابر نقلى حضرت(س) معصومه را نيز مسموم كردند.

به هر حال ، يا بر اثر اندوه و غم زياد از اين ماتم و يا بر اثر مسموميت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س)بيمار شدند و چون ديگر امكان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمود. پرسيد: از اين شهر«ساوه» تا «قم» چند فرسنگ است؟ آن چه بود جواب دادند، فرمود: مرا به شهر قم ببريد، زيرا از پدرم شنيدم كه مى فرمود: شهر قم مركز شيعيان ما است. بزرگان شهر قم وقتى از اين خبر مسرت بخش مطلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند; و در حالى كه «موسى بن خزرج» بزرگ خاندان «اشعرى» زمام ناقه آن حضرت را به دوش مى كشيد و عده فراوانى از مردم پياده و سواره گرداگرد كجاوه حضرت در حركت بودند، حدوداً در روز ٢٣ ربيع الاول سال ٢٠١ هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. سپس در محلى كه امروز «ميدان مير» ناميده مى شود شتر آن حضرت در جلو در منزل «موسى بن خزرج» زانو زد و افتخار ميزبانى حضرت نصيب او شد.

آن بزرگوار به مدت ١٧ روز در اين شهر زندگى كرد و در اين مدت مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار متعال بود.

محل عبادت آن حضرت در مدرسه ستيه به نام «بيت النور» هم اكنون محل زيارت ارادتمندان آن حضرت است.

سرانجام در روز دهم ربيع الثانى و «بنا بر قولى دوازدهم ربع الثانى» سال ٢٠١ هجرى پيش از آن كه ديدگان مباركش به ديدار برادر روشن شود، در ديار غربت و با اندوه فراوان ديده از جهان فروبست و شيعيان را در ماتم خود به سوگ نشاند .مردم قم با تجليل فراوان پيكر پاكش را به سوى محل فعلى كه در آن روز بيرون شهر و به نام «باغ بابلان» معروف بود تشييع نمودند. همين كه قبر مهيا شد دراين كه چه كسى بدن مطهر آن حضرت را داخل قبر قرار دهد دچار مشكل شدند، كه ناگاه دو تن سواره كه نقاب به صورت داشتند از جانب قبله پيدا شدند و به سرعت نزديك آمدند و پس از خواندن نماز يكى از آن دو وارد قبر شد و ديگرى جسد پاك و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاك نهان سازد.

آن دو نفر پس از پايان مراسم بدون آن كه با كسى سخن بگويند بر اسب هاى خود سوار و از محل دور شدند.

بنا به گفته بعضي از علما به نظر مى رسد كه آن دو بزرگوار، دو حجت پروردگار: حضرت رضا (ع) و امام جواد (ع) باشند چرا كه معمولاً مراسم دفن بزرگان دين با حضور اوليا الهي انجام شده است.

پس از دفن حضرت معصومه(س) موسى بن خزرج سايبانى از بوريا بر فراز قبر شريفش قرار داد تا اين كه حضرت زينب فرزند امام جواد(ع) به سال ٢٥٦ هجرى قمرى اولين گنبد را بر فراز قبر شريف عمه بزرگوارش بنا كرد و بدين سان تربت پاك آن بانوى بزرگوار اسلام قبله گاه قلوب ارادتمندان به اهلبيت (ع). و دارالشفاي دلسوختگان عاشق ولايت وامامت شد.

• سایت حضرت معصومه سلام الله علیها "masoumeh.c o m"
• تصویر از"pasokhgoo. i r"